Aktualności

  • Ogłoszenia duszpasterskie
    UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚW. - 20.05.2018 rok

    Dodano: 20 maja 2018 r.

    Ogłoszenia duszpasterskie
    UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚW. - 20.05.2018 rok

    1. Zesłanie Ducha Świętego to pamiątka narodzin wspólnoty Kościoła. Apostołowie, umocnieni mocą z wysoka, wyszli z Wieczernika, aby dawać świadectwo o zmartwychwstałym Zbawicielu. Ich misja wciąż trwa i jest kontynuowana w Kościele.

    2. Dzisiaj kończy się liturgiczny okres wielkanocny. Przypominamy, że zgodnie z zaleceniami Konferencji Episkopatu Polski czas Komunii św. wielkanocnej jest liczony od Środy Popielcowej do uroczystości Trójcy Przenajświętszej. Zachęcamy tych, którzy z różnych powodów w tym czasie jeszcze nie wypełnili trzeciego przykazania kościelnego, aby skorzystali z zaproszenia i przygotowani przez sakrament pokuty zjednoczyli się z Chrystusem w Eucharystii.

    3. Trwamy w nowennie do Uroczystości Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, którą od dzisiaj będziemy odprawiali podczas nabożeństwa majowego.

    4.  W czwartek, 24 maja, przypada Uroczystość MB Wspomożenia Wiernych. Msza św. o godz. 18.00 podczas której Ks. Bp Wojciech Osial udzieli sakramentu bierzmowania naszej młodzieży. Kandydaci ze świadkami gromadzą się o godz. 17.15, aby uczestniczyć w nabożeństwie majowym. Próby liturgii tego sakramentu jutro i w środę, po Mszy Św. wieczornej. Prosimy, aby świadkowie byli obecni przynajmniej na jednej z wybranych przez siebie prób. Do sakramentu pojednania kandydaci i świadkowie mogą przystąpić przez najbliższe trzy dni podczas nabożeństwa i Mszy św. wieczornej.

    5. Od piątku, 25 maja, włączymy się w ogólnopolską Nowennę do Opatrzności Bożej za wstawiennictwem Św. Faustyny Kowalskiej, poprzedzającą Święto Dziękczynienia. Będziemy ją odprawiali w ramach nabożeństwa majowego i czerwcowego.

    Także w piątek, tj. 25. kwietnia spotkanie modlitewne Wspólnoty Królowej Pokoju o godz. 17.00 w kaplicy zakonnej - zapraszamy.

    6. W sobotę, 26 maja, o godz. 10.00 Nabożeństwo Pokutne dla dzieci pierwszokomunijnych a następnie  spowiedź dzieci.     Natomiast rodziców i chrzestnych zapraszamy do spowiedzi św. każdego dnia od godz. 17.30. Sobotę proszę pozostawić tylko dla dzieci.  Także w sobotę zapraszamy wszystkich do modlitwy w Dniu Matki. Żyjącym mamom chcemy wypraszać obfitość Bożych łask, a zmarłym radość wieczną.   

    Również w najbliższą sobotę nasze Oratorium organizuje kolejny „Piknik z historią”.  Tym razem uczestnicy wyjadą do Głogowca, gdzie będzie Msza Św., zwiedzanie sanktuarium, zabawy i ognisko. Inicjatywa jest organizowana we współpracy ze Starostwem Powiatowym w Kutnie.                                                                

    7. W przyszłą niedzielę, 27 maja, na Mszy św. o godz. 11.30, w naszej parafii odbędzie się uroczystość I Komunii Św. W tym roku do I Komunii św. przystąpi 49 dzieci. Na tę Mszę Św. kościół jest zarezerwowany dla dzieci pierwszokomunijnych i ich rodzin.

    8.  Oratorium oraz SL SALOS „Róża Kutno” zapraszają dzieci i młodzież na wypoczynek letni. Półkolonie odbędą się w trzech turnusach: od 25 do 29 czerwca i w dwóch pierwszych tygodniach lipca: od 2 do 6 i od 9 do 13. Zajęcia od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do 15.00. Oratorium organizuje także obóz wypoczynkowy w Orawce k. Zakopanego od 27 lipca do 5 sierpnia. Natomiast SALOS „Róża Kutno” zaprasza na obozy sportowe w Rumii od 16 do 26 lipca i od 26 lipca do 5 sierpnia. Zapisy na wypoczynek od 1 czerwca w biurze oratorium od 15.00 do 17.30.

    9. Drużyna dziewcząt w piłce nożnej na XXIX Światowych Igrzyskach Młodzieży Salezjańskiej w Krakowie zdobyła trzecie miejsce. Gratulujemy zdobycia miejsca medalowego, słowa uznania dla grających i prowadzącego trenera p. Tomasza Kaby.

    10. Dzisiaj są zbierane ofiary do puszek na Katolicki Uniwersytet Lubelski.

     

  • INTENCJE MSZALNE: 20-26.05.2018

    Dodano: 20 maja 2018 r.

     INTENCJE  MSZALNE: 20-26.05.2018


  • I turniej piłki nożnej chłopców rocznika U-14 - 3 maja 2018 r.

    Dodano: 6 maja 2018 r.

    REPREZENTACJA WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO NAJLEPSZA

    W czwartek 3 maja na Stadionie Miejskim w Kutnie odbył się I turniej piłki nożnej chłopców rocznika U-14. Turniej zorganizował Urząd Miasta Kutno i Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji z okazji 100–lecia odzyskanie przez Polskę niepodległości. Drużyny rywalizowały o  Puchar Prezydenta Zbigniewa Burzyńskiego i Prezesa ŁZPN Adama Kaźmierczaka. W turnieju wzięły udział cztery drużyny, reprezentacje województw łódzkiego (trenerzy Marcin Matysek i trener Józef Robakiewicz asystent) i podlaskiego (trenerzy Stanisławski Sławomir, Tochwin Michał, Beśka Norbert), SMS Włocławek (trener Rafał Matusiak) i reprezentacja Kutna  (trenerzy Robert Marzec i Sławomir Janicki) złożona z zawodników KS SandBus Kutno i  SL Salos Róża Kutno. Turniej otworzył dyrektor MOSiR Paweł Ślęzak i kierownik biura sportu i turystyki UM Paweł Szczepanik. Po wysłuchaniu hymnu narodowego, młodzi adepci piłki nożnej uczcili minutą ciszy pamięć poległych w walce o wolną Polskę. Zwycięzcą turnieju została reprezentacja woj. łódzkiego, która w finale pokonała w rzutach karnych reprezentację Kutna (2:2, karne 3:0). W meczu o trzecie miejsce reprezentacja woj. podlaskiego wygrała z SMS Włocławek 2:1.
    Puchary i pamiątkowe statuetki wręczali prezydent Miasta Kutno Zbigniew Burzyński, prezes ŁZPN Adam Kaźmierczak, prezes KS Kutno Zbigniew Tomczak i prezes SL SALOS RÓŻA KUTNO ks. Henryk Chibowski sdb.
    „Wydaje się, że trafiliśmy w dziesiątkę z pomysłem organizacji takiego turnieju. Rywalizacja sportowa, zresztą na wysokim poziomie, połączona z edukacją młodzieży skłania do tego, aby co roku kontynuować tego rodzaju turnieje. Emocje podczas hymnu polskiego, w trakcie gry i podczas wręczenia nagród były widoczne „gołym okiem”. Myślę, że o takie emocje wśród młodzieży nam chodzi” - powiedział dyrektor MOSiR Kutno Paweł Ślęzak.

    Wyniki turnieju:
    Półfinały:
    Reprezentacja Kutna - UKS SMS Włocławek 2:1
    Bramki dla Kutna: Miłosz Krygiel (2)
    Bramka dla Włocławka: Kacper Karkosik
     
    Reprezentacja woj. łódzkiego - Reprezentacja woj. podlaskiego 4:1
    Bramki dla łódzkiego: Leonardo Pessciciani (2), Jakub Jędrasik, Piotr Chowaniec
    Bramka dla podlaskiego: Kacper Harasimczuk
     
    Mecz o 3. miejsce
    Reprezentacja woj. podlaskiego - UKS SMS Włocławek 2:1
    Bramki dla podlaskiego: Kornel Wasilewski, Oliwier Wojciechowski
    Bramka dla UKS SMS Włocławek: Antoni Czyżewski
     
    Mecz o 1. miejsce
    Reprezentacja woj.  łódzkiego - Reprezentacja Kutna 2:2 /karne 3:0/
    Bramki dla łódzkiego: Jakub Jędrasik (2)
    Bramki dla Kutna: Miłosz Krygiel, Sergiusz Wasilewski.

    - GALERIA -

  • XXIX Światowe Igrzyska Młodzieży Salezjańskiej
    KRAKÓW 28.04-03.05.2018 r.

    Dodano: 6 maja 2018 r.

    Już po raz piąty w Polsce, a po raz drugi w Krakowie, w dniach od 28 kwietnia do 3 maja 2018 r. odbyły się Igrzyska Młodzieży Salezjańskiej, które od 1990 roku organizowane są w różnych krajach i miastach europejskich.

    W rywalizacji sportowej uczestniczy młodzież z salezjańskich szkół, oratoriów i organizacji sportowych. W nawiązaniu do charyzmatu salezjańskiego, oprócz integracji młodzieży z różnych krajów przez sport, Igrzyska są też doskonałą okazją do wzajemnego poznania się młodzieży z różnych obszarów kulturowych, dają także możliwość zwiedzenia nowych miejsc czy pogłębienia duchowości w gronie wierzących rówieśników. Na tegoroczne Igrzyska do Krakowa przybyła młodzież z 23 krajów świata.

    Sportowe spotkanie młodych przebiegało w trzech wymiarach. Część sportowa to rozgrywki w pięciu dyscyplinach (koszykówka, piłka nożna sześcio- i jedenastoosobowa, siatkówka, tenis stołowy) rozgrywane w dwóch kategoriach wiekowych dziewcząt i chłopców. W ramach bloku kulturalnego młodzi sportowcy zwiedzili Kraków, kopalnię soli w Wieliczce, odwiedzili były nazistowski obóz zagłady w Auschwitz i wzięli udział w wielu innych wydarzeniach artystycznych oraz koncertach muzycznych. Na część religijną stanowiła: Msza św. niedzielna, salezjańskie słówka na dobranoc, a poza tym spotkania z inspektorami i inspektorkami prowincji salezjańskich w Polsce.

    Tegoroczne Światowe Igrzyska Młodzieży Salezjańskiej są największe z dotychczasowych.

    Oto liczby:

    1600 zawodników, ponad 100 trenerów oraz 200 wolontariuszy oraz 100 sędziów i organizatorów. W sumie prawie 2000 uczestników z 23 krajów świata – z Europy, ale też z krajów tak dalekich jak Zambia, Republika Środkowoafrykańska, Tanzania, Brazylia czy Syria.

    W ich trakcie imprezy zużyto 8 palet wody mineralnej, czyli 6048 litrów, i spożyto 23 320 posiłków.

    Co najważniejsze: rozegrano 556 meczy. W tym ponad 200 w siatkówkę, blisko 300 w piłkę nożną oraz 56 w koszykówkę. Dodatkowo 160 w tenisa stołowego. To daje imponującą liczbę ponad 700 spotkań sportowych na halach i boiskach!

    Ale to nie wszystko! Wszystkie grupy skorzystały z dodatkowych atrakcji! Ponad 494  osób było w Wieliczce, ponad 930 w Auschwitz. Ponad 570 skorzystało z wycieczki Meleksem i ponad 1150 z rejsu po Wiśle, fabrykę Schindlera  zwiedziło 249 osób, a podziemia Rynku 460 osób!

    Nasza drużyna dziewcząt młodszych w piłce nożnej sześcio-osobwej zajęła 3 miejsce w XXIX Światowych Igrzyskach Młodzieży Salezjańskiej 2018 w Krakowie. Rozegraliśmy pięć meczy w tym trzy zwycięstwa, strzeliśmy 21 bramek i zdobyliśmy 9 punktów co daje mam trzecie miejsce.

    Harmonogram gier:

    1. 29.04.18 Kutno – Zwinjaarde – wynik 0:3

    2. 30.04.18 Kutno – Haacht – wynik 5:3

                      Kutno – Essen – wynik 2:0

    3. 01.05.18 Kutno – Kortrijk – wynik 1:4

           Valencia – Kutno – wynik 0:6

    4. 02.05.18 Kutno – Haacht – wynik 7:1

     

    Zawody, poza rywalizacją na płaszczyźnie sportowej tworzą doskonalą platformę wymiany doświadczeń i dyskusji na temat wiary. To trudna sztuka sprawić, aby młodzi byli w kościele, przy Bogu, a Bóg na podwórku (boisku), wśród młodzieży. I aby wszyscy wiedzieli, że tak jest! Aby mieli pewność! Księdzu Bosko się udało.

    - GALERIA -

  • Pielgrzymka do Lwowa 04-07.10.2018 r.

    Dodano: 27 kwietnia 2018 r.

    "OJCZYZNĘ WOLNĄ POBŁOGOSŁAW PANIE..."
    - MODLITWA NA KRESACH...   

     

  • SŁOWO ARCYBISKUPA METROPOLITY KATOWICKIEGO PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI DUSZPASTERSTWA KEP
    W ZWIĄZKU Z WPROWADZANIEM W ŻYCIE
    USTAWY O OGRANICZENIU HANDLU W NIEDZIELĘ

    Dodano: 3 marca 2018 r.

    SŁOWO ARCYBISKUPA METROPOLITY KATOWICKIEGO
    PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI DUSZPASTERSTWA KEP
    W ZWIĄZKU Z WPROWADZANIEM W ŻYCIE
    USTAWY O OGRANICZENIU HANDLU W NIEDZIELĘ

            1. Ograniczenie handlu w niedzielę staje się w naszej Ojczyźnie faktem. Już od marca br. tylko dwie niedziele w miesiącu będą handlowe: pierwsza i ostatnia. Docelowo – jak czytamy w przyjętej przez Sejm ustawie – w 2020 r. ograniczenie handlu w zakresie określonym stanowionym prawem będzie obowiązywało we wszystkie niedziele w ciągu roku. Wypada podziękować wszystkim, którzy włączyli się w inicjatywę obywatelską Związku Zawodowego „Solidarność” i popierali ją w różnych formach, a także wyrazić nadzieję, że nakreślony w ustawie kalendarz przywracania niedzieli społeczeństwu zostanie utrzymany.

           Niestety nowej regulacji prawnej, będącej konsekwencją uwzględnienia przez rządzących społecznego postulatu przyznania dnia wolnego pracownikom (nierzadko kobietom) zatrudnionym w handlu, towarzyszą negatywne opinie i analizy natury ekonomicznej, zapowiadające niepowetowane straty materialne w sektorze gospodarczo-handlowym. Z kolei właściciele dużych koncernów i sieci handlowych już zapowiadają wykorzystywanie luk prawnych oraz wydłużanie godzin otwarcia sklepów wielkopowierzchniowych w piątki i soboty, aby prawa rynku nadal dominowały nad prawem pracownika do godziwego wypoczynku i świętowania niedzieli.

            Na wartość świętowania niedzieli winniśmy spojrzeć całościowo – aspekt ekonomiczny jest tylko jednym z wymiarów poruszanej kwestii. Podnoszą go zasadniczo pracodawcy. Tymczasem w problematyce świętowania niedzieli zawiera się „wielkie bogactwo treści duchowych i duszpasterskich” (DD 81). Aspekt religijny wspiera wymiar społeczny. W tym ostatnim odkrywamy ponadczasową rolę rodziny. Trzeba więc z całym przekonaniem zaznaczyć, że tylko niewolnik musi pracować siedem dni w tygodniu, w tym w niedzielę!

            2. Powolne odzyskiwanie przez polskie społeczeństwo niedzieli wolnej od pracy w III Rzeczypospolitej, na co wielokrotnie zwracała uwagę w swoich wypowiedziach Konferencja Episkopatu Polski, okazało się dzięki determinacji wielu skuteczne, ponieważ wolna od pracy niedziela nie może być jedynie przywilejem bogatych. Jest prawem w nowoczesnych demokracjach, szanujących godność i prawo do wypoczynku każdego człowieka.

             Nie sposób nie docenić rozwoju gospodarczego i postępu technologicznego w naszym kraju w ostatnich dziesięcioleciach. Skutkiem ubocznym tych pozytywnych procesów jest jednak znaczna przebudowa mentalności w wielu ważnych kwestiach społecznych. Wobec tych złożonych zmian musimy stanąć w prawdzie, także we wspólnocie Kościoła. Chociaż społeczeństwo ma szansę na nowo odkryć wartość niedzieli – „dnia Pańskiego” (dies Domini) i „dnia człowieka” (dies homini), to trzeba jasno podkreślić, że jako wspólnota wyznawców Chrystusa nie tylko nie obroniliśmy,
    ale i dostatecznie nie wzmocniliśmy niedzieli oraz chrześcijańskiego świętowania jako szansy budowania wspólnoty eklezjalnej i społecznej.

            3. Na tle rozważań o świętowaniu niedzieli i przeżywaniu jej przez wspólnotę Kościoła rysują się nowe wezwania i duszpasterskie szanse. To oczywiste, że dla wyznawców Chrystusa niedziela zawsze pozostanie pamiątką Jego Zmartwychwstania oraz uobecnieniem Pięćdziesiątnicy – Zesłania Ducha Świętego.

        Jan Paweł II nazwał zgromadzenie eucharystyczne „sercem niedzieli”. W opublikowanym w 1998 r. liście apostolskim Dies Domini stwierdził: „Eucharystia karmi i kształtuje Kościół: »Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno Ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba« (1 Kor 10,17). Dzięki tej żywotnej więzi z Sakramentem Ciała i Krwi Pańskiej właśnie w Eucharystii można tę tajemnicę Kościoła najdoskonalej głosić, doświadczać i przeżywać. Wymiar eklezjalny wpisany w samą istotę Eucharystii urzeczywistnia się za każdym razem, gdy jest ona sprawowana. Tym pełniej jednak wyraża się w dniu, w którym cała wspólnota zostaje zwołana, aby obchodzić pamiątkę zmartwychwstania Chrystusa. Znamienne jest stwierdzenie Katechizmu Kościoła Katolickiego, że »niedzielna celebracja dnia Pańskiego i Eucharystii stanowi centrum życia Kościoła« (KKK 2177)” (DD 32).

           W praktyce duszpasterskiej słowa papieża o Eucharystii zarówno przez księży, jak i osoby świeckie winny być przekuwane w wysiłek wspólnotowego przeżywania w parafiach liturgii niedzielnej. Msza św. nie jest „teatrem jednego aktora…”. Za jej właściwym przygotowaniem i oprawą winny stanąć utworzone przez proboszczów zespoły liturgiczne, ponieważ pośród różnych form działalności parafii żadna nie ma tak żywotnego znaczenia i tak silnego wpływu formacyjnego na wspólnotę, jak niedzielne świętowanie dnia Pańskiego połączone z celebracją Eucharystii. Ponadto każda parafia – bogata w grupy modlitewne i apostolskie, radę duszpasterską i stowarzyszenia – może prezentować pozaliturgiczne oferty wspólnotowego przeżywania niedzieli.

           Jeśli nadrzędną troską Kościoła jest rodzina, a szczególnie młode małżeństwa – nowe domowe Kościoły, to nie sposób sobie wyobrazić, aby duszpasterze po odpowiednim rozeznaniu i tam, gdzie jest to możliwe, w przygotowaniu liturgicznych obchodów niedzieli nie uwzględnili celebracji Mszy św. o „charakterze rodzinnym” lub z udziałem dzieci, w formach przewidzianych przepisami liturgicznymi. Nie ma bardziej wyraźnego znaku tożsamości chrześcijańskiej jak wspólne przystąpienie do stołu Pańskiego rodziców wraz z dziećmi. W wielu parafiach realizacji tego zadania służą m.in. prężnie działające dziecięce zespoły śpiewacze, schole liturgiczne i wspólnoty ministranckie, zaś w proklamację słowa Bożego angażują się grupy dorosłych lektorówi kantorów, w tym rodziców. To właściwe kierunki działań pastoralnych. W tym właśnie kontekście Jan Paweł II apelował, aby przede wszystkim sami rodzice wychowywali swoje dzieci do udziału we Mszy św. niedzielnej, korzystając z pomocy katechetów. Ci ostatni winni zadbać o to, aby program formacji dzieci powierzonych ich opiece obejmował przygotowanie do uczestnictwa we Mszy św. oraz o wyjaśnienie im, jakie jest istotne uzasadnienie obowiązku niedzielnego (DD 36).

          4. Wszyscy znamy kryteria działania duszpasterskiego, wyliczane przez papieża Franciszka przy każdej nadarzającej się okazji: przyjąć, towarzyszyć, rozeznawać
    i integrować tych, którzy pozostają w ludzkim osądzie na marginesie egzystencji. Kryteria te, wyrażające potrzebę „duszpasterskiego nawrócenia”, są w dużym stopniu kontynuacją teologicznej myśli poprzedników obecnego papieża, którzy w świętowaniu niedzieli odkrywali racje nie tylko chrześcijańskiej radości i odpoczynku, ale przede wszystkim solidarności.

            Ta społeczna cnota jest nam, Polakom, bardzo bliska. Jej propagatorzy i obrońcy bronili i nadal strzegą „niedzieli Bożej i naszej”. Wydaje się, że w chwili obecnej, kiedy świat definiują różnorakie kontrasty, opowiadanie się za międzyludzką solidarnością nabiera jeszcze bardziej wyrazistego znaczenia. Przybywa bowiem pośród nas sióstr i braci, którzy z różnych powodów cierpią biedę, opuszczenie i samotność. Paradoksalnie cierpią także na gruncie rodzinnym, kiedy zawiedli najbliżsi, małżonkowie rozeszli się, a dzieci przeżywają dramat rozdarcia i stają się przedmiotem sądowych negocjacji. Skoro wszyscy cierpiący duchowo i moralnie są bardzo bliscy Chrystusowi, to te osoby winne pozostać bliskie także i nam.

           Być może właśnie po to otrzymujemy w darze wolną od pracy niedzielę, aby jeszcze bardziej otworzyć oczy na sytuację osób żyjących pośród nas: sąsiadów, seniorów i ubogich. Logika miłosierdzia podpowiada, aby zaprosić do wspólnego stołu osobę samotną, odwiedzić chorych, zdobyć żywność dla ubogiej rodziny, poświęcić kilka godzin jakiejś konkretnej formie wolontariatu i solidarności. Każdy niedzielny obiad powinien być kontynuacją rodzinnego i braterskiego nastawienia, które towarzyszy nam w wigilijny wieczór, a miejsce przygotowane przy stole winno być udostępnione potrzebującemu z bliskiego otoczenia. Jakże trafne pozostają intuicje papieża Polaka, który stwierdził, że „niedziela powinna być dniem, w którym wierni mogą się poświęcić dziełom miłosierdzia, działalności charytatywnej i apostolstwu. Wewnętrzne uczestnictwo w radości zmartwychwstałego Chrystusa oznacza także głęboki udział w miłości pulsującej w Jego Sercu: nie ma radości bez miłości!” (DD 69-70).

           W konsekwencji niedzielna Eucharystia i świętowanie dies Domini bynajmniej nie zwalnia nikogo z obowiązku miłosierdzia, ale przeciwnie, jeszcze bardziej przynagla nas do podejmowania dzieł miłosierdzia, ponieważ zgodnie z pragnieniem Chrystusa mamy zaświadczyć, że jesteśmy światłością świata, oraz aby inni, widząc nasze czyny, chwalili Ojca, który jest w niebie (por. Mt 5,16).

           5. Promocja i ochrona niedzieli jako dnia wolnego od pracy dla wszystkich jest bez wątpienia także zadaniem dla państwa i samorządu. Jeśli niedziela jest ze swej natury własnością człowieka, to należy ją w pełni zwrócić człowiekowi. Każdemu człowiekowi. Państwo zaś powinno niedzielę chronić prawem jako fundamentalne społeczne spoiwo i kulturową wartość, niczym świętość! Jest tak co najmniej z kilku względów. Na początku transformacji systemowej zaniedbano zabezpieczenie niedzieli, pomimo że zarówno Konferencja Episkopatu Polski, a także kolejni biskupi Górnego Śląska podkreślali podczas stanowych pielgrzymek mężczyzn i młodzieńców do Sanktuarium Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej w Piekarach Śl., że niedziela jest i zawsze powinna być „Boża i nasza”. Niestety, również mimo odpowiednich zapisów w porozumieniach społecznych końca lat 80. minionego stulecia, niedzieli skutecznie nie ochroniono choćby w prawodawstwie po roku 1989. W efekcie tych zaniedbań setki tysięcy obywateli naszego kraju – przede wszystkim kobiet – zmuszono do niekoniecznej niedzielnej pracy, a samą niedzielę zdegradowano, niszcząc po drodze te wartości, którym służyła.

         W tym kontekście przychodzą na myśl słowa Izajasza, które winniśmy odczytywać w kategorii Bożej obietnicy. Prawie trzy tysiące lat temu starotestamentalny prorok pouczał przedstawicieli Narodu Wybranego o konieczności świętowania szabatu, dnia upamiętniającego wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej. Przypomnijmy, że głównym rysem tej niewoli było pozbawienie Żydów ojczystej ziemi i obciążenie katorżniczą pracą.

             Zachęta proroka Izajasza do obchodów „święta odzyskanej wolności” była z pewnością efektem analizy ówczesnej rzeczywistości, w której – o czym niejednokrotnie zaświadcza Stary Testament – miejsce Boga zajęły bożki. Bałwochwalstwo wypierało sukcesywnie kult jednego Boga. Wobec takich tendencji prorok nie mógł pozostać obojętny: „Jeśli powściągniesz twe nogi od przekraczania szabatu, żeby w dzień mój święty spraw swych nie załatwiać, jeśli nazwiesz szabat rozkoszą, a święty dzień Pana – czcigodnym, jeśli go uszanujesz przez unikanie podróży, tak by nie przeprowadzać swej woli ani nie omawiać spraw swoich, wtedy znajdziesz twą rozkosz w Panu. Ja cię powiodę w triumfie przez wyżyny kraju, karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, twojego ojca. Albowiem usta Pańskie to wyrzekły” (Iz 58,13-14). Prorok Izajasz zachęcał więc Żydów, aby poprzez chwilowy dystans (przez jeden dzień) do ludzkich spraw nadali odpowiednią cześć i godność świętowaniu. W tak pojętej sztuce życia dostrzegał sposób na doświadczenie „rozkoszy”, radości i przyjemności w relacji z Panem Bogiem.

             Skoro dla ludzi wierzących, dla chrześcijan niedziela jest dniem Pańskim, uobecnieniem Zmartwychwstania Pańskiego i czasem zawiązania wspólnoty, to być może warto raz jeszcze uwierzyć nadziei, że jedynie łącząc siły, możemy do czegoś dojść, czegoś razem dokonać. „Każdy naród ma swoje święta, które z jednej strony odnoszą się do konkretnych wydarzeń z przeszłości, ale z drugiej mówią o najistotniejszych wartościach, które mają znaczenie dla jego teraźniejszości i mają wytyczać drogi na przyszłość. (…) My mamy dwa, wydaje się, że równorzędne święta narodowe: 11 listopada i 3 maja. A do tego dochodzi też Dzień Solidarności i Wolności obchodzony 31 sierpnia w rocznicę Porozumień Sierpniowych czy nawet Święto Wojska Polskiego obchodzone 15 sierpnia na pamiątkę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej w 1920 r. A ci z nas, którzy szczególnie są przywiązani do wejścia Polski do Unii Europejskiej, starają się także świętować to wydarzenie. Świętowanie wszystkich tych rocznic nie jest jedynie wspominaniem przeszłości, lecz zarazem pewnym zobowiązaniem wobec wspólnoty. Pokazujemy, że przy wszystkich dzielących nas różnicach chcemy wspólnie budować naszą przyszłość” (fragment wywiadu z dr. hab. Sławomirem Sowińskim).

            Wspólne świętowanie, w tym przeżywanie wolnej od pracy niedzieli, być może pozostaje ostatnim sposobem, żeby – pomimo różnych podziałów i pluralizmu poglądów – uświadomić sobie prawdę o tym, że jesteśmy wspólnotą kulturową, obywatelską i religijną. Takie jest zresztą zasadnicze zadanie niedzieli: ma budować międzyludzkie więzi, nawet jeśli niektórzy je utracili.

              Niedziela z ograniczonym handlem jest społeczną szansą, aby wzmocnić i budować darem czasu wspólnotę rodzinną, która jest fundamentem życia społecznego i narodowego. Warto o tym pamiętać w roku świętowania stulecia odrodzonej państwowości, odrodzonej też między innymi dlatego, że pokolenia przed nami wierniej niż my przestrzegały zasad Dekalogu, w tym przykazania: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił!”.

    †Wiktor SKWORC 
    Arcybiskup Metropolita Katowicki
    Przewodniczący Komisji Duszpasterstwa KEP         
                                             
    Katowice, 01.03.2018 r. 

  • Informator parafialny 2018

    Dodano: 25 grudnia 2017 r.

  • Nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca, godz. 16.00

    Dodano: 3 października 2015 r.

                    Nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca
                                                  odprawiane jest w każdą 1 sobotę miesiąca 
                                                      w Kaplicy Zakonnej o godz. 16.00 

    Pierwsze soboty miesiąca są ściśle związane z objawieniami Matki Bożej w Fatimie (Portugalia), które miały miejsce od maja do października 1917 r. Matka Boża sześciokrotnie objawiła się Franciszkowi, Hiacyncie i Łucji. Dwoje wizjonerów – Franciszek i Hiacynta – zmarło wkrótce po objawieniach. Na ziemi pozostała Łucja; wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. Doroty, a w 1948 r. za specjalnym pozwoleniem Piusa XII przeniosła się do Karmelu w Coimbrze. Jako s. Maria Łucja od Jezusa i Niepokalanego Serca przez długie lata była znakiem i świadkiem orędzia Matki Bożej. W klasztorze miała kolejne objawienia Jezusa i Maryi dotyczące m.in. pierwszych sobót. Matka Najświętsza ukazując się w Fatimie powiedziała:

    Przyszłam upomnieć ludzkość, aby zmieniła życie i nie zasmucała Boga ciężkimi grzechami. Jeżeli ludzie się nie nawrócą, Bóg ześle karę, jakiej świat jeszcze nie widział. O, gdyby ludzie zechcieli wejść w siebie i żałować za grzechy!

    10 grudnia 1925 r. objawiła się Łucji Maryja z Dzieciątkiem i pokazała jej cierniami otoczone serce. Dzieciątko powiedziało: Miej współczucie z Sercem Twej Najświętszej Matki, otoczonym cierniami, którymi niewdzięczni ludzie je wciąż na nowo ranią, a nie ma nikogo, kto by przez akt wynagrodzenia te ciernie powyciągał. Maryja powiedziała: Córko moja, spójrz, Serce moje otoczone cierniami, którymi niewdzięczni ludzie przez bluźnierstwa i niewdzięczność stale ranią. Przynajmniej ty staraj się nieść mi radość i oznajmij w moim imieniu, że przybędę w godzinie śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia do tych wszystkich, którzy przez pięć miesięcy w pierwsze soboty odprawią spowiedź, przyjmą komunię świętą, odmówią jeden różaniec i przez piętnaście minut rozmyślania nad piętnastu tajemnicami różańcowymi towarzyszyć mi będą w intencji zadośćuczynienia.

    Grzechy niewdzięcznych ludzi ranią Niepokalane Serce Maryi, która poprosi o zadośćuczynienie przez odprawienie nabożeństwa kolejnych pięciu pierwszychsobót miesiąca.

    Istotą tego nabożeństwa jest wynagrodzenie za grzechy popełnione przeciwko Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny, które obrażają Boga i Jej Niepokalane Serce oraz są pogardą wobec Bożej miłości i powodem piekielnych męk ludzkich. Pragnie Ona ocalić jak najwięcej osób, dlatego przychodzi, aby ostrzec przed konsekwencjami grzechu, aby ocalić grzeszników od piekła, aby skłonić ich do nawrócenia. Maryja oczekuje naszego zaangażowania w tę misję. Przez to nabożeństwo możemy przepraszać Boga i wynagradzać za grzechy obrażające Niepokalane Serce Maryi, a gdy będziemy tę modlitwę praktykować, także w naszych sercach wzrośnie miłość ku Bogu i bliźnim. Istotną cechą tego nabożeństwa jest całkowita bezinteresowność, czyli wyłączne pragnienie wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi – nie powinno się odprawiać go w żadnych innych intencjach (choćby najpobożniejszych), jak tylko w celu zadośćuczynienia za grzechy i zniewagi wobec Niepokalanego Serca Maryi. 
    W nocy z 29 na 30 maja 1930 r. w Tuy (Hiszpania) na pytanie, dlaczego Maryja mówi o pięciu pierwszych sobotach, Siostra Łucja otrzymała od Jezusa odpowiedź:

    Córko moja, powód jest prosty:

     Jest pięć rodzajów obelg i bluźnierstw wypowiadanych przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi:
    1) bluźnierstwa przeciw Niepokalanemu Poczęciu;
    2) przeciwko Jej Dziewictwu;
    3) przeciwko Jej Bożemu Macierzyństwu, uznając Ją wyłącznie za matkę człowieka;
    4) bluźnierstwa tych, którzy starają się otwarcie i publicznie wpoić w serca dzieci obojętność, wzgardę, a nawet nienawiść do Niepokalanej Matki;
    5) bluźnierstwa tych, którzy znieważają Maryję bezpośrednio w Jej świętych wizerunkach
    .

    Istnieją cztery podstawowe warunki praktykowania nabożeństwa pierwszych sobót:
    1) spowiedź w intencji wynagradzającej
    2) Komunia święta wynagradzająca
    3) różaniec wynagradzający
    4) towarzyszenie Maryi poprzez piętnastominutowe rozmyślanie.

    Duszom, które w ten sposób starają się mi wynagradzać - mówi Matka Najświętsza - obiecuję towarzyszyć w godzinie śmierci z wszystkimi łaskami potrzebnymi do zbawienia. Siostra Łucja powiedziała: Ci którzy będą żyć nabożeństwem do Niepokalanego Serca Maryi będą prawdziwie nawróceni i poświęceni Bogu, ci stanowić będą pokolenie, które zwycięży zło.

    Różne narody zginą, na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje.

    -----------------------------------------------------------------------------------

     

  • ZAPROSZENIE DO WSPÓLNEJ MODLITWY -
    25 dnia każdego miesiąca o godz. 17.00

    Dodano: 10 października 2014 r.

    TO TYLKO JEDEN WIECZÓR W MIESIĄCU       

    Grupa Modlitewna Królowej Pokoju
    SERDECZNIE ZAPRASZA 

    do uczestnictwa we wspólnej modlitwie każdego 25 dnia miesiąca o godz. 17:00
    w Kaplicy Domu Rekolekcyjnego w Woźniakowie.

    Spotkania odbywają się na wzór codziennych modlitw wieczornych w Medugorje. 

    Drogie dzieci! Najwyższy daje mi łaskę, bym jeszcze mogła być z wami i bym prowadziła was w modlitwie w kierunku drogi pokoju.(…) Dziatki, dlatego módlcie się, módlcie się…
    (orędzie Matki Bożej -25 czerwca 2014 r.)

    Program spotkań:
    - Różaniec: tajemnice radosne i bolesne,
    - Litania loretańska, Modlitwa do Ducha Św., Witaj Królowo

    - Msza święta,
    - Koronka pokoju, Modlitwa o uzdrowienie duszy i ciała,
    - Różaniec: tajemnice chwalebne,

    - Adoracja Eucharystyczna lub adoracja Pana Jezusa na Krzyżu


Filtr aktualności

Rozkład Mszy świętych

Niedziele i święta:

8:00; 10:00; 11:30; 18:00

Dni powszednie:

18:00

Kontakt
Woźniaków 56
99-300 Kutno

tel:
Parafia - (24) 254-20-02 
Dom zakonny - (24) 254-04-06
Dom rekolekcyjny - 735-201-219
 
Oratorium - 660-628-388 
SL SALOS "RÓŻA KUTNO"
735-201-218

fax:
(24) 251-03-42

e-mail:
Dom Zakonny: 
wozniakow@salezjanie.pl 
Dom Rekolekcyjny: 
salezjanie.wozniakow@gmail.com

Parafia:
parafia-wozniakow@salezjanie.pl 
Oratorium: 
oratorium.wozniakow@gmail.com 
SL SALOS: 
salosrozakutno@gmail.com